Gordon gaat zich niet meer verdedigen tegen alles wat niet waar is. Z’n haar laat-ie ook voor wat het is, want hij is met zijn mannengroep Los Angeles, The Voices een tweede carrière begonnen. ‘Ik wil focussen. In deze groep wil ik stijl en kwaliteit.’
Geen Glitter Glamour Gordon meer, maar een zenuwachtige zanger met een jongensband. De rel-entertainer wil weer terug naar zijn roots. ‘Maar ik blijf natuurlijk iemand uit Amsterdam-Noord.’
‘Jongens, pak alsjeblieft te eten, anders schrok ik het op’, zegt Gordon smikkelend wanneer er schalen miniloempia’s en garnalenkroketten worden opgediend in de foyer van hotel The Dylan. De zanger zit met vier gepoederde heren, met wie hij de nieuwe ‘mannengroep’ Los Angeles, The Voices vormt, rond de haard.
Richy Brown (destijds 2e bij X Factor), Peter William Strykes, Roy van den Akkeren en Remko Harms (7e bij Op Zoek Naar Joseph) zijn na audities uit tweehonderd kandidaten geselecteerd en worden vandaag als een groep nieuwe voetballers gepresenteerd aan de pers (MSM krijgt een half uur, maar wordt in de gaten gehouden door managers; géén Yolanthe worden, Gordon!).
De zoon van een marktkoopman iwil slechts praten over zijn nieuwste project, niet over zijn volatiele liefdesleven, opvliegende divakarakter of muzikale banden met de VVD. ‘Politieke uitspraken moet ik maar niet doen hè.’
Hij zit hier voor zijn ‘boyband’, hoewel we ‘de jongensgroep’ niet zo mogen noemen. ‘Ik ga een tweede carrière starten met The Voices. Dit is een breuk met het voorgaande.’
De krullenbol heeft wel vaker geprobeerd zijn carrière om te vormen, maar uiteindelijk stond hij altijd weer op feesten en partijen in den lande te zingen voor zijn hypotheek. ‘Ja, dat was om te pinnen hè. Zingen en pinnen. Pingen. Optredens zullen altijd mijn eerste vorm van inkomen zijn. Daarnaast was er televisie. Ik rende van gig naar opnames. Nu wil ik focussen. In deze groep wil ik stijl en kwaliteit.’
Geknipt
Een voorbeeldje om dat te illustreren? ‘Nou, m’n jongens dragen Armani en eens geen Cavalli.’ Gordon plukt even ostentatief aan z’n grijze ongebleekte krullen. ‘Hier laat ik niets meer aan doen. Het maakt me niet uit.’ En hij klopt op zijn bollende overhemd: ‘Jullie hebben gelijk: ik moet dikker worden.’
Hij wil graag nog iets kwijt: ‘Ik ben door de media altijd neergezet als een zuur, vals persoon. Maar zo ben ik niet. Voorheen ging ik overal op in, verdedigde me tegen alles wat niet waar was. Nu doe ik dat niet meer en dat bevalt me een stuk beter.’
Jammer. We hebben de laatste jaren veel lol gehad als Gordon op de entertainmentpagina’s weer allerlei zinloze gevechten uitvocht met... nou, ja, met wie níet. ‘In mijn privéleven zeg ik nog steeds de vreselijkste dingen, natuurlijk. Je kunt Gordon wel uit Amsterdam-Noord halen, maar Amsterdam-Noord niet uit Gordon hè, maar ik laat me minder provoceren.’
Soms kan hij het niet laten om – in gezelschap van vrienden die zijn sarcastische humor vatten natuurlijk – nog een paar venijnig-pesterige steekjes uit te delen. Als de ‘Surinaamse’ Richie zijn paspoort is vergeten voor een buitenlands tripje en daar op Schiphol achterkomt, dan flapt hij er uit: ‘Tja, dat zit in het ras hè.’ Hij lacht, zoals alleen hij kan lachen. ‘Tegen de douane zeg ik dan: ‘Maakt niet uit. Hij staat vast wel ergens geregistreerd in de computer.’ De Amsterdam-Noorderling gaat verzitten en pakt nog een bitterbal.
Schrikt op: ‘Oh, God, dat kan dan weer helemaal verkeerd overkomen.’ Bij Idols wenste hij als jurylid een stuntelende kandidaat ooit tot grote woede van correct Nederland een ‘nekschot’ toe. Spijt heeft-ie dan: ‘Al wordt dat wel precies zo geknipt hè.’
Testosteronformatie
Los Angeles, The Voices belooft een soort Il Divo te worden met dezelfde gesoigneerd populair-klassieke stijl als de Britse evenknie. Tot het repertoire behoren georkestreerde volvette nummers in het Nederlands, Frans, Engels en Spaans, die opgevoerd worden met het Metropole Orkest.
Gordon kwam op het idee voor de testosteronformatie nadat RTL4-koningin Tineke de Nooij haar petekind een cd had overhandigd met Zuid-Afrikaanse muziek. ‘Ik vond het Afrikaans altijd een vréselijke taal, zo lelijk. Tot ik die plaat hoorde.’
De opgejaagde ‘pinger’, die in Zuid-Afrika een huis bezit, ondervond een muzikaal rustpunt. ‘De liedjes heb ik zelf geschreven, of liever, ingeneuried. Ik speel geen instrument, dat heb ik nooit geleerd. Maar soms komt de melodie op en die zing ik dan in op mijn telefoon. Ik hoor de strijkers, modulaties, zelfs de tromroffels in mijn hoofd. Zo heb ik ook Shine geschreven voor het Eurovisiesongfestival. Ik werd midden in de nacht wakker met het de melodielijn. Na twee uur was het af. ’
Op de Uitmarkt zouden The Voices voor het eerst optreden, maar dat werd vanwege een vroege herfstbui afgeblazen. Nu debuteren ze tijdens de finale van Holland’s Got Talent. ‘Ik ben nooit zenuwachtig, maar nu ben ik echt heel nerveus.’ En er volgt eens geen schaterlach.
Bron: www.depers.nl
